Het is eindelijk gelukt: de vlucht is geboekt. Na weken zoeken, vergelijken, twijfelen en af en toe eens vloeken vertrekken we op 28 november naar Bangkok. Op 28 december vliegen we weer huiswaarts.
Bangkok dus. En deze keer pikken we ook een paar dagen Pattaya mee: een beetje zeelucht, een paar nachten hotel, en eens kijken of het daar in 45 jaar nog hetzelfde is gebleven.
Het boeken zelf was al een avontuur. We vliegen business, niet omdat we ineens een dikke nek hebben gekregen, maar omdat twaalf uur in een gewone vliegtuigstoel tegenwoordig toch iets weg heeft van vrijwillige marteling. Alleen: die tickets zijn verdomd duur geworden.
Wie een rechtstreekse vlucht naar Bangkok wil, mag tegenwoordig diep in de buidel tasten. Thai Airways vloog non-stop, maar kostte bijna het dubbele. Voor dat geld mag de stewardess mij persoonlijk naar mijn hotel dragen.
Een betaalbare vlucht met Hainan of Air China was even een optie, tot de prijs een paar uur later alweer verdwenen was. En een tussenstop in Chengdu leek me, gezien mijn kennis van het Chinees, niet meteen een ontspannende ervaring.
Etihad en Qatar waren beter geprijsd, maar twee vluchten van zes uur met een tussenstop in Abu Dhabi of Doha… ik zag mezelf al slaapwandelen tussen gate A17 en C32.
En toen kwam LOT in beeld: een tussenstop in Warschau, daarna een Dreamliner naar Bangkok. Betaalbaar, duidelijk en menselijk. Dus: geboekt.
De annulatieverzekering heb ik ondertussen ook geregeld. Hopelijk hebben we ze niet nodig. Een verzekering waarvoor je geld terugkrijgt omdat er iets misgaat, is toch altijd een beetje dubbel. Nu moet mijn reisbijstandsverzekering nog aangepast worden, wat waarschijnlijk weer een telefoontje wordt, want die chatboxen trekken op niet veel. Je stelt een vraag en krijgt drie keer hetzelfde standaardantwoord.
En dan moesten we natuurlijk ook nog een appartement hebben. Een maand onder een brug slapen lijkt me voor Bangkok toch iets te veel avontuur, dus daar moest ik dringend werk van maken.
Airbnb dus. Altijd spannend: appartementen met één review krijgen vijf sterren, andere hebben er geen. En iedereen is Superhost. Ik begin te denken dat gewone hosts in Bangkok zijn uitgestorven.
Voor een paar dagen kun je al eens een gokje wagen. Maar vier weken lang wil ik liever iets dat gewoon fatsoenlijk is. Geen experiment in tropische huisvesting.
Ondertussen ben ik er ook achter gekomen dat ik Anita bij Touring niet zomaar aan mijn reisbijstandsverzekering kan toevoegen. Wij wonen nu eenmaal niet samen, dus Anita zal een afzonderlijke verzekering moeten afsluiten. De liefde blijkt niet voldoende om samen verzekerd te zijn. Kennelijk beschouwen de actuarissen koppels die niet samenwonen als een groter risico dan gehuwde koppels of partners die hetzelfde adres delen. De logica daarvan laat ik graag aan hen over. 🙂
We zijn ondertussen een paar dagen verder en ook het appartement is zonder al te veel problemen geboekt. We verblijven er van 29 november tot 28 december, maar Pieter kan op 28 november al even langsgaan om de sleutel op te halen. Handig, want dan kan hij meteen controleren of het appartement ook effectief proper is… je weet maar nooit wat Airbnb onder “schoon” verstaat.
Ook onze drie dagen Pattaya zijn gepland. Het hotel hebben we gekozen, maar ik heb het nog niet geboekt. Hopelijk is het niet volzet tegen de tijd dat ik eindelijk op “reserveer” druk.
Kortom: de meeste dingen zijn geregeld. Nu rest alleen nog het moeilijkste deel van de voorbereiding: wachten tot we onze koffers kunnen pakken. Daarvoor is het voorlopig nog wat te vroeg. 🙂
Koffers staan nog leeg,
November schuift dichterbij
Bangkok wacht op ons
